Jakie znaczenie ma gramatura i skład materiału?

Na rynku powstaje coraz więcej sklepów z ubraniami. Ma to wpływ na różnorodność towaru pod względem wizualnym, a także jakościowym, a co za tym idzie – na większe wymagania ze strony klientów. Z tego właśnie względu coraz więcej osób poszukuje sprawdzonych źródeł – można to zauważyć, spostrzegając na częstotliwość wyszukiwań w wyszukiwarce Google takich fraz jak „producent dzianin Łódź” czy „najlepszy producent dzianin”. Jaki wpływ na jakość materiału ma jego skład i gramatura?

Czym jest gramatura materiału?

Gramatura jest ciężarem 1 metra kwadratowego materiału, który został wyrażony w gramach. Chcąc przeliczyć gramaturę materiału, należy wykonać to w następujący sposób:

  • materiał należy dokładnie wymierzyć, dlatego najlepiej, gdyby był on prostokątem o określonych bokach (to znacznie ułatwi tę czynność),
  • następnie wymierzony materiał należy zważyć (w przypadku braku profesjonalnych narzędzi można posłużyć się np. wagą kuchenną),
  • kolejno otrzymane dane należy podstawić do wzoru (gramatura = waga próbki materiału wyrażona w gramach/ wielkość próbki materiału wyrażonej w metrach kwadratowych).

Warto wiedzieć, iż nie jest konieczne odmierzanie kawałka materiału wielkości metr na metr – można zastosować jego próbkę.

Znajomość gramatury poszczególnych materiałów pomaga w określeniu tworzywa, z jakiego zostały one wykonane.

Jakie są rodzaje włókien?

Najprostszym podziałem, a zarazem najczęściej stosowanym jest podział włókien na dwie grupy – naturalne i chemiczne. To właśnie skład materiału warunkuje to, jak należy z nim postępować. Te pierwsze są przyjazne dla ciała, zapewniają komfort noszenia, a także są tzw. surowcem odnawialnym. Do włókien naturalnych zaliczane są:

  • bawełna – dobrze się barwi, nie elektryzuje się, cechuje się słabą trwałością ciemnych kolorów, może się kurczyć, gniecie się, wolno schnie, a jej włókna nie są elastyczne;
  • jedwab – jest bardzo miękki, posiada bardzo wysoką higroskopijność oraz bardzo dużą wrażliwość na pot i światło, cechuje się połyskiem oraz słabą odpornością na tarcie;
  • len, pokrzywa, konopie, juta – są to materiały, które schną szybciej od bawełny, nie kurczą się, nie elektryzują się, posiadają słabą trwałość ciepłych kolorów, gniotą się, mogą się uszkodzić w miejscu złożenia.
  • wełna wielbłądzia, alpaki, kaszmir – włókna te są podatne na mole, łatwo się kurczą, są lekkie i ciepłe, posiadają niską odporność na tarcie i wycieranie;
  • wełna owcza i merynosowa – wykazują bardzo dobre właściwości izolacyjne, są bardzo wytrzymałe, mogą się wypychać i wyciągać, wolno schną, są podatne na mole i łatwo się kurczą;
  • moher z kozy – jest to materiał bardzo podobny do wełny owczej;
  • filamenty pajęcze – dotychczas są niedostępne w handlu, są niezwykle lekkie, obecnie prowadzone są modyfikacje genetyczne mające na celu podnieść ich wytrzymałość i elastyczność;
  • włókna węglowe – są lekkie i bardzo wytrzymałe, niestety cechują się wysokimi kosztami produkcji.

Drugą grupą są włókna chemiczne, które najczęściej kojarzą się z degradacją środowiska. Powyższa teza była prawidłowa w latach 50. i 70., ponieważ wtedy to opierała się ona głównie na produkcji poliestru, poliakrylu, poliamidu, i lycry na bardzo dużą skalę. Na szczęście w latach 90. kładziono już większy nacisk na produkcję z odnawialnych surowców roślinnych, z których powstaje np. wiskoza. Obecnie prowadzonych jest wiele badań mających na celu optymalizację bezpiecznych dla środowiska metod produkcji. Do tej grupy włókien zaliczane są:

  • celulozowe (wiskozowe) – od połysku aż po mat, chłodny i miękki chwyt, dobrze się barwią, są odporne na ścieranie, są higroskopijne i nie elektryzują się. Niestety silnie się gniotą, pierze się je tylko w niskich temperaturach, gdyż mokre są bardzo mało wytrzymałe;
  • elastyczne (spandex, lycra, elasta) – posiadają bardzo wysoką sprężystość, różną odporność na tarcie, dużą odporność na delikatne pranie oraz światło.
  • akrylowe – są one podobne do wełny, nie gniotą się, nie są higroskopijne, łatwo się mechacą oraz są termoplastyczne.

Oprócz powyższych, do włókien chemicznych zalicza się: włókna poliamidowe, lyocellowe oraz poliestrowe.

admin